lachen is leven

Hallo,

Welkom op mijn weblog. Ben benieuwd of er meer mensen mijn onverbeterlijke optimistische kijk op het leven delen en die zich verwonderen over de kortzichtigheid van anderen, die daarmee zichzelf tekort doen..... 

 

Brak

Al zo'n beetje 4 weken lang last van m'n nek..stresssss... Dat zal best. Hard gewerkt, als leiding mee op voetbalkamp (en dronken geworden), een ega waar ik me zaterdag's aan voor moet stellen omdat we elkaar af en toe in een flits voorbij zien komen, nog een strakke feestweek erachteraan en bovendien al 4 dagen afwisselend 4 of 5 logees van 17,18 of 19 jaar.... Zo gaat het leven erg hard ja.

Ons huis is zo'n beetje de zoete inval, iets wat ik altijd aanmoedig en erg gezellig vind. Bovendien is het een bron van informatie over wat "onze jeugd" uitvreet, want er is altijd wel iemand die uit de school klaptVerzegeld, maar soms is het erg prettig als iedereen er even niet is. Toch is het triest om te zien dat, in het relatief kleine kringetje van vrienden van onze kinderen, er een flink aantal moeilijkheden thuis hebben, of met hun verhaal nergens terecht kunnen. 

Depressieve ouders, ouders die het niet interesseert wat hun kind doet zolang dat kind maar met goede cijfers thuis komt, ouders in scheiding en ruzie, labiele alleenstaande moeders die hun kinderen niet aankunnen en zelfs de politie laten komen omdat de kinderen "lastig" zijn en vervolgens tegen hun kinderen roepen dat de voogdij hun opgedrongen is... Ik verzin het niet, ik maak het echt mee! En nee, geen achterstandwijk of sociaal lagere klasse; ik heb het hier over goede inkomens ( in een enkel geval zelfs bijzonder goed) en zo op het oog "keurige" gezinnen. Ik vind het dieptriest.

Maar goed, het komt hier allemaal over de vloer en een enkeling is zelfs al voor langere tijd gebleven (op onze uitnodiging en als time-out bedoeld, om wat rust te creeeren.)

Met de rest van mijn werkzaamheden, hobbies en sociaal bestaan, plus het feit dat ik eigenlijk vakantie heb maar stiekum toch nog vanalles moet regelen voor die Arbeit, ben ik nu dus een moe en een beetje brak... en ik wil ZON en VAKANTIE.....! Verdorie! :) 

Zo, heb m'n hart gelucht, haal diep adem en ga vrolijk weer verder...Eten in mond

 

Voorjaar!!!

's Ochtends om een uur of vijf, half zes, wordt ik wakker van de fluitende, wakker wordende vogels: heerlijk!!! Daar word ik zo ontzettend vrolijk van: Mijn tijd komt er weer aan!!!!

Geef mij de warmte en de zon maar. Stop mij in oktober in een warm, donker hol en haal me er in april maar weer uit. Ik kan met verwondering kijken naar mensen die op vakantie gaan naar IJsland of zo. Wat bezielt hen??? Voor mij het liefst zo tropisch mogelijk. Fuck de wespen, bijen, muggen. Laat ze maar komen!!!

In de winter zie je niks, gebeurt er niks: Je gaat naar je werk in het donker, stuurt je kinderen in het donker de kou, regen en verder onguur weer in naar school; sleurt jezelf onder de douche en gaat , half in coma, naar je werk. Ben je klaar daar, kom je in het donker weer thuis....bleh!!!

Zo eind september is het nog wel even leuk...kaarsjes aan 's avonds, knus op de bank met je plaid en de verwarming op 22 graden... maar half oktober heb ik dat wel gehad en dan moet je nog de hele winter! Bah bah en nog eens bah!!

Daarom, hoera voor de lente, de grote schoonmaak, de frisse wind door het huis, de ramen en deuren open, de korte broek en de teenslippers, het kopje koffie buiten in de zon: weg met de jassen, dassen, handschoenen, het donker, de uitgedroogde huid van de verwarming, de bleke binnenkleur, de kou, de regen en de nattigheid!!!!

Dus even voor de duidelijkheid, op die enkele stralende, sneeuwwitte dag met strakblauwe hemel na: Ik haat de winter!!!

Yippieeee, VOORJAAR!!!!!!!!!!!!

 

Waarom gaat de start van de dag zo moeizaam....zucht..

Goeiendag...

Toevallig lees ik vanochtend in de krant, dat het over het algemeen geen probleem is om de dag om 7 uur 's ochtends te beginnen...nouou...

Mijn lichaam en geest denken daar anders over. Mijn biologische klok loopt toch niet helemaal synchroon met de rest van Nederland. Bovendien hoor ik nu langzaam wakker te worden uit mijn winterslaap. Gottogot wat is het moeilijk om 's ochtends mijn nest uit te komen... en ik vind het zonde om er 's avonds op tijd in te kruipen, zodat ik een chronisch slaaptekort heb. Voor mijn gevoel dan...

Als de zon schijnt en het is lekker warm en ik hoef alleen maar n short en shirt aan te schieten en eventueel wat teenslippers, ja dan gaat het nog wel. Maar is het donker en koud en vooral nat...zucht steun kreun...

Maar ja, ons nationaal werk-eet-slaap- ritme wordt dus naar alle waarschijnlijkheid niet verder geevalueerd en/of gewijzigd...Wat betekend dat ik me nog lang aan zal moeten passen...met moeite...